یادداشت های یک دیوانه

فرستاده شده @ ۴:۴۶ قبل از ظهر در ۲ آذر ۱۳۸۷ توسط منیره

توی عمرم این همه حسرت نخورده بودم. حسرت ثبت تصویر اونم از جایی که مطئنم اگر روال زندگیم عادی پیش بره قرار نیست هیچ وقت و هیچ گاه اونو دوباره ببینم. وقتی که بچه های آرمان واسه تحصن به من پیشنهاد همراهی دادند بدون توجه به عواقب و هر چیز دیگری فقط دوربینم رو برداشتم و عازم تهران شدیم. غافل از اینکه امکان داره تحصن دو روز کامل طول بکشه و یه سری باطری برای این کار کمه. باطری های دوربینم اندازه عکس ساده و معمولی که صبح توی خیابون گرفتیم بیشتر نبود. حتی شب که حاج آقا پناهیان اومدن و یا صبحش که وحید جلیلی و افروغ هم اومدند ذره ای شارژ باطری نداشتم. اون دو روز بیشترین حسرت واسه داشتن باطری دوربین رو خوردم. اینکه چرا نمیتونم از زیارت عاشورای بچه ها توی وزرات خونه عکس بگیرم و یا موقع کتک خوردن و حتی استراحت دوستان دوربینی داشته باشم. خوب! واقعا لحظات ناب و منحصر به فردی بود که خیلی راحت میتونست با دوربین ثبت بشه. دردناک ترین قسمتش وقتی بود که ….

تمام تهران رو توی یه پنجره کوچیک در راهرو پشت بام وزارت خونه دیدم. زیبایی عجیبی داشت. نور چراغ ها در ظلمت شب، خواستی ترین صحنه ای بود که دوست داشتم ثبتش کنم. دوربین رو برای ثانیه ای روشن کردم و از خوش شانسی تونستم عکس بگیرم. صبح فردای همان روز قبل از طلوع خورشید آسمان یه حالت دیگری داشت و باز زیبا تر از قبل بود. ته دلم رو خدا خدا میکردم کاش بتونم باز عکس بگیرم و این بار هم با شنیدن صدای باز و بسته شدن دیافراگم انگار دنیا رو به من داده بودند. برام سخت باور نکردنی بود وقتی بعدترش این دو عکس رو در کنار هم دیدیم و از نزدیک بودن زاویه دید و نما شگفت زده شدم. واقعا باور نکردنی بود.

تهران زیبا / ساعت ۱۱ شب ۱۳ اسفند ۱۳۸۶

تهران زیبا / ساعت ۵ صبح ۱۴ اسفند ۱۳۸۶

ولی باز هم حسرت این رو دارم که چرا بیش از این شارژ باطری نداشتم و نتونستم عکس های بهتری بگیرم. حسرت اینکه همین دو عکس هم بدون هیچ تنظیم دوربینی گرفته شده. ولی بعد با خودم فکر میکنم که شاید در اون صورت این همه زیبایی عکس به چشمم نمیومد. به خصوص اینکه همه چیز شانسی شد (پستی که همون زمان نوشتم)

پ.ن. حضور فردی مثل محمد صالح در فرندفید دائم یاد آور این قسمت از خاطرات تلخ و شیرینم از دوران دانشجوییمه (به خصوص اینکه او هم یک آرمانی هست) و البته امشب این عکس وحید جلیلی باعث نوشتن این پست شد.