یادداشت های یک دیوانه

فرستاده شده @ ۹:۴۷ بعد از ظهر در ۱۴ آبان ۱۳۸۷ توسط منیره

گاهی پیش میاد که خیلی غمگینی.
گاهی حس میکنی تمام دنیا دست به دست هم داده که نفس کشیدن واست سخت باشه.
گاهی حس میکنی هر چی میبینی زشته.
گاهی دلت میخواد بخوابی و دیگه بیدار نشی.
“چی میشد اگه دیگه بیدار نمیشدم؟”

به نظرت دیگه دنیا ارزش این رو نداره که زنده باشی. اون وقته که به این فکر میکنی شاید لازم باشه خودت حضرت عزرائیل رو به مهمونی دعوت کنی. گریه میکنی. اشک میریزی. گریه میکی. اشک میریزی. گریه میکنی. اشک میریزی. گریه میکنی و اون قدر اشک میریزی که سرت سنگین میشه و میخوابی.

“چی میشد اگه دیگه بیدار نمیشدم؟”

ببین دنیا چه زیباست! البته خواهشا قبلش یه نگا به آینه بنداز که چشمات پفالو باشه. آسمون آبی رو میبینی؟ درختای سبز و زرد و نارنجی و قرمز رو. امروز هوا چه خنک و دوست داشتنیه. جون میده واسه اینکه نفس عمیق بکشی و هوا رو داخل ریه هات کنی.

دیدی چه خوب شد که خوابیدی و بعد بیدار شدی؟

پ.ن. یادم اومد به یکی گفتم سه بار خودکشی کردم. بعد خودم از حرف خودم خندم گرفت :دی شاید ماهی سه بار به خودکشی فکر کنم ولی هیچ وقت اقدام نکردم. به نظرم دنیا ارزش این رو نداره که نخوام زنده باشم.