وقتی این مطلب اسپانو رو خوندم دلم هری ریخت! ناخودآگاه اشکم در اومد. خیلی خودخواهانه است اگه بگم که همه اخبارش رو پیگیری کردم که بفهمم دانشجوی کجا بودن و کجا داشتن میرفتن صرفا به این خاطر که بدونم دوستای خودم بینشون نبودند. خیلی خودخواهم.
چه فرقی میکنه دانشجوی یزد باشن یا صنعتی اصفهان یا مشهد؟! مهم اینه که انسانند. کاری هم به این ندارم که مقصر کیه و چرا این اتفاق افتاده! فقط میدونم خیلی تحملش سخته. خیلی.
پ.ن. خبرگزاری مهر
حمزه
دایی جان
زهرا
زینب
صادق و مریم
علی
مجتبی
محبوبه
مرتضی
ملیحه
مهدی
وجیهه
آزاده
امیرعلی
انجل
حاصا
حامد
حدیثه
حسن
حورا
رویا
صندوقک
طاهره
مرضیه
نبی
پرستو
پویا
هاشم @ ۱۲:۲۸ ب.ظ
خبر تکمیلی این حادثه رو میتونیند از اینجا بخونید:
http://www.khorasannews.com/contents_details.aspx?2_16944_13_8740.XML
چیزیکه ارزش نداره , جون انسان هاست
چند سال پیش هم چن تا از نخبه های دانشجوی Phd رشته فیزیک اتمی ما هم با « اتوبوس » جونشون رو از دست دادند….. توجه کنید:دانشجویان ممتاز رو با « اتوبوس »!! بردند.
[پاسخ]
مرد جوان @ ۷:۱۴ ب.ظ
پارسال هم چنتا دانشجو تو منطقه جنگی یه مین پیدا کردنده بودند و اون بدون اینکه به کسی خبر بدن آورده بودن توی اتوبوس…متاسفانه…مین رو دست کار کرده بودن و بعد….
[پاسخ]